accuremus

Discretiva

accuremus dictio est in variis linguis:

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
accūrēmus	prima pluralis	praesens	activa	coniunctivus	accūrō (accūrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /ak.kuːˈreːmus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ac·cū·rē·mus — morphologica: ac-cur-emus

Usus

Latinitas postclassica

saec. V.

• Accuremus nos non sericis vestibus, sed operibus pretiosis. Vestimenta enim nitida membra operire possunt, conscientiam mundare non possunt: nisi quod maioris est verecundiae nitidum membris incedere, et pollutum sensibus ambulare. —Homiliae Maximi Taurinensis (ca. 400-420). Homilia IV. Incipit dictum ante Natale Domini. Admonitio, J. P. Migne p. 0234C.