accurat

Discretiva

accurat dictio est in variis linguis:

Dictiones similes

• Dacoromane: acurat
• Danice: akkurat
• Germanice: akkurat
• Norvegice: akkurat

Formae affines

Latine

Proprietates grammaticales

Forma	Persona	Tempus	Vox	Modus	Verbum
accūrat	tertia singularis	praesens	activa	indicativus	accūrō (accūrāre)

Appellatio pronuntiatusque

API: /akˈkuːrat/

(classice)

Syllabificatio phonetica: ac·cū·rat — morphologica: ac-cur-at

Loci

T. Maccius Plautus ca. -254…-184

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

antiq. (ca. 200 a.C.n. / 554 a.u.)

• si quam rem accures sobrie aut frugaliter,

solet illa recte sub manus succedere.

atque edepol ferme ut quisque rem accurat suam,

sic ei procedit postprincipio, denique

si malus aut nequamst, male res vortunt quas agit,

sin autem frugist, eveniunt frugaliter. —Persa Plauti