Jump to content

accurabunt

E Victionario

Discretiva

accurabunt dictio est in variis linguis:

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

Forma Persona Tempus Vox Modus Verbum
accūrābunt tertia pluralis futurum activa indicativus accūrō (accūrāre)

Appellatio pronuntiatusque[+/-]

API: /ak.kuːˈraːbunt/(classice)
Syllabificatio phonetica: ac·cū·rā·bunt — morphologica: ac-cur-abunt

Usus[+/-]

Latinitas nova

saec. XVI. - saec. XVII.

  • Licetus suum de Cometa responsum una cum literis ad Augustam apud me reliquiti; suam praeterea Co. Scotus ad te Paediam Peripateticam: quae civibus meis in patriam redituris committenda censui, qui Hafnia libros in Sueciam accurabunt, ubi te aestiva acturum opinor. —Sylloge epistolarum a viris illustribus scriptarum Iusti Lipsii (1547-1606). Tomus 5, Johannis Schefferi et Nicolai Heinsii epistolae. Mutuae. (→ ad Universitatem Turicensem): Epistola CCCCXV. Joann. Rhodius Nic. Heinsio. Upsaliam.