absolventem
Appearance
Discretiva
| absolventem dictio est in variis linguis: |
Formae affines
[+/-]Proprietates grammaticales
[+/-]| Forma | Modus flexurae | originis |
|---|---|---|
| absolventem | casus accusativus singularis · genus masculinum | participii absolvēns |
| absolventem | casus accusativus singularis · genus femininum | participii absolvēns |
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: /absolˈwentem/ (classice) - Syllabificatio phonetica: ab·sol·ven·tem — morphologica: ab-solv-ent-em
Loci
[+/-]| Iordanus Brunus Nolanus 1548-1600 |
||||||||||||||||||||||
| antiq. | class. | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI |
Latinitas nova
[+/-]
- Praeter supradictarum imaginum loca habes rursum: Primo in centro abstrahentem seu absolventem, ad orientem ebrium, ad occiden. ibim, ad merid. obstaculum, ad septemtr. ubiquitatis signum. —De imaginum compositione Iordani Bruni [1][2]