publicum

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈpuːblikum/

(classice)

Syllabificatio phonetica: pū·bli·kum — etymologica: public-um

Notatio

← pūblicus.

Nomen substantivum

pūblĭc|um, -ī (neut.; abstractum)

1. Res vel pecunia civitatis.
2. Societas incolarum, res publica.
3. Communis locus, publica lux, conspectus hominum.

Declinatio

n.	sing.	plur.
nom.	pūblicum	pūblica	I
gen.	pūblicī	pūblicōrum	II
dat.	pūblicō	pūblicīs	III
acc.	pūblicum	pūblica	IV
abl.	pūblicō	pūblicīs	VI
voc.	pūblicum	pūblica	V

Dictiones collatae

Collocationes

• societātēs pūblicōrum

Translationes

Res vel pecunia civitatis

• Anglice: state property (en), revenue (en)

• Germanice: Staatseigentum (de), Staatsgebiet (de), Staatseinkünfte (de), Steuern (de)

Societas incolarum, res publica

• Anglice: commonwealth (en), republic (en)

• Germanice: Staat (de), Gemeinwesen (de)

Communis locus, publica lux, conspectus hominum

• Anglice: public (en), audience (en)
• Esperantice: publiko (eo)

• Germanice: Öffentlichkeit (de), Publikum (de)