Plinius

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈpliːnius/

(classice)

Syllabificatio phonetica: Plī·ni·us — morphologica: Plini-us

Nomen proprium

Plīn|ius, -iī masc.

1. Nomen gentis Romanae.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	Plīnius	—	I
gen.	Plīniī Plīnī	—	II
dat.	Plīniō	—	III
acc.	Plīnium	—	IV
abl.	Plīniō	—	VI
voc.	Plīnī	—	V

Nomina clara

• Gaius Plinius Secundus

Translationes

Nomen gentis Romanae	dilatare ▼

Nomen gentis Romanae	collabi ▲

Anglice: Pliny (en) Bulgarice: Плиний (bg) m ‎(Plinij) Dacoromane: Plinius (ro) m, Pliniu m Francogallice: Pline (fr) m Germanice: Plinius (de) Hispanice: Plinio (es) m Italice: Plinio (it) m Lusitane: Plínio (pt) m Ruthenice: Плиний (ru) m ‎(Plinij) Slovene: Plínij (sl) m