placitum

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Appellatio

• /ˈpla.ki.tum/ (classice)
• /ˈpla.tʃi.tum/ (ecclesiastice)

Notatio

← placeo

← Protindeuropaee *plak-ē- ‘aequor esse’ (Watkins, 2000, p. 67

Nomen substantivum

plăcĭt|um, -ī neut.

1. Quod placet, opinio, doctrina.
2. placita plur. | Doctrina, theoria.

Declinatio

n.	sing.	plur.
nom.	plăcĭtum	plăcĭta	I
gen.	plăcĭtī	plăcĭtōrum	II
dat.	plăcĭtō	plăcĭtīs	III
acc.	plăcĭtum	plăcĭta	IV
abl.	plăcĭtō	plăcĭtīs	VI
voc.	plăcĭtum	plăcĭta	V