Hilarius

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /hiˈla.ri.us/

(classice)

Syllabificatio phonetica: Hi·la·ri·us — morphologica: Hilar-ius

Notatio

← Latine: hilaris

Nomen proprium

Hilar|ius, -iī masc.

1. Praenomen virile.
2. Nomen variorum hominum cum ecclesiasticis affinitatibus.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	Hilarius	—	I
gen.	Hilariī Hilarī	—	II
dat.	Hilariō	—	III
acc.	Hilarium	—	IV
abl.	Hilariō	—	VI
voc.	Hilarī	—	V

Nomina clara

1. ...
2. Hilarius Pictaviensis

Translationes

Praenomen virile	dilatare ▼

Praenomen virile	collabi ▲

Anglice: Hilary (en) Batave: Hilarius (nl) Francogallice: Hilaire (fr) m Germanice: Hilarius (de) m Italice: Ilario (it) m Polonice: Hilary (pl)

Loci

Aurelius Augustinus Hipponensis 354–430

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas postclassica

saec. IV.

• Proinde beatus Hilarius, cum obscuram quaestionem obscuro hoc genere tropicae locutionis aperuit, ut intelligeremus in eo se nimirum dixisse nescientem, in quo alios facit occultando nescientes, non excusavit mendacium, sed mendacium non esse monstravit; non solum in his usitatioribus tropis, verum in illa etiam, quae appellatur metaphora, quae loquendi consuetudine omnibus nota est. —Epistolae Augustini