Grillius

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈgril.li.us/

(classice)

Syllabificatio phonetica: Gril·li·us — morphologica: Grill-ius

Nomen proprium

Grill|ius, -iī masc.

1. Romanum nomen gentile.
2. Rhetor linguae Latinae, cuius mentionem fecit Priscianus Caesarensis in opere suo Ars Prisciani.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	Grillius	—	I
gen.	Grilliī Grillī	—	II
dat.	Grilliō	—	III
acc.	Grillium	—	IV
abl.	Grilliō	—	VI
voc.	Grillī	—	V

Usus

Latinitas postclassica

saec. VI.

• h literam non esse ostendimus, sed notam aspirationis, quam Graecorum antiquissimi similiter ut Latini in versu scribebant: nunc autem diviserunt et dextram eius partem supra literam ponentes psiles notam habent, quam Remmius Palaemon exilem, Grillius vero ad Virgilium de accentibus scribens levem nominat, sinistram autem contrariae aspirationis, quam Grillius flatilem vocat. —Ars Prisciani (ca. 500). Liber primus: de voce, de litera,