Graecus

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine[+/-]

Formae aliae[+/-]

Notatio[+/-]

Graeca Antiqua: Γραικός (Graikós).

Nomen adiectivum[+/-]

Graec|us, -a, um

  1. √ De Graecia, populo vel lingua sua.

Declinatio[+/-]

positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. Graecus Graeca Graecum nom. Graecī Graecae Graeca
gen. Graecī Graecae Graecī gen. Graecōrum Graecārum Graecōrum
dat. Graecō Graecae Graecō dat. Graecīs Graecīs Graecīs
acc. Graecum Graecam Graecum acc. Graecōs Graecās Graeca
abl. Graecō Graecā Graecō abl. Graecīs Graecīs Graecīs­
voc. Graece Graeca Graecum voc. Graecī Graecae Graeca

Nomen proprium[+/-]

Graec|us, -ī masc.

  1. Vir Graecus.

Declinatio[+/-]

m. sing. plur.
nom. Graecus Graecī I
gen. Graecī Graecōrum II
dat. Graecō Graecīs III
acc. Graecum Graecōs IV
abl. Graecō Graecīs VI
voc. Graece Graecī V

Dictiones derivatae[+/-]

Translationes[+/-]

(adiective) (substantive)
Anglice: Greek Greek
Bulgarice: гръцки (grŭcki) грък (grŭk) m
Catalane: grec m
grega f
grec m
Danice: græker
Finnice: kreikkalainen kreikkalainen
Francogallice: grec m
grecque f
grec m
Germanice: griechisch Grieche m
Neograece: ελληνικός (ellinikos, m) Έλληνας (Ellinas, m)
Hebraice: יווני (ievani, m)
Hispanice: griego m
griega f
griego m
Iaponice: ギリシア人 (girishia‑jin)
ギリシャ人 (girisha‑jin)
Italice: greco m
Lusitane: grego m
grega f
grego m
Polonice: grecki m
grecka f
greckie n
Grek m
Sinice: simp. 希腊人
trad. 希臘人 (xīlà‑rén)
Suecice: grekisk grek
grekiska
Turcice: yunani yunani