Jump to content

Gallus

E Victionario
Solum Gallus Latine
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v.
gallus.

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
GallusAPI: /ˈgallus/(classice)
Syllabificatio phonetica: Gal·lus — morphologica: Gall-us

Gallus

[+/-]

Notatio

[+/-]
Graeca Antiqua: Γάλλοι

Nomen adiectivum

[+/-]

Gall|us, -a, -um

  1. Gallorum vel qui ad Gallos pertinet.

Declinatio

[+/-]
positivus singularis positivus pluralis
 cas. masc. fem. neut.  cas. masc. fem. neut.
nom. Gallus Galla Gallum nom. Gallī Gallae Galla
gen. Gallī Gallae Gallī gen. Gallōrum Gallārum Gallōrum
dat. Gallō Gallae Gallō dat. Gallīs Gallīs Gallīs
acc. Gallum Gallam Gallum acc. Gallōs Gallās Galla
abl. Gallō Gallā Gallō abl. Gallīs Gallīs Gallīs
voc. Galle Galla Gallum voc. Gallī Gallae Galla

Dictiones collatae

[+/-]

Synonyma

Translationes

[+/-]

Nomen proprium

[+/-]

Gall|us, -ī masc.

  1. Vir Gallicus; unus ex Gallis.

Declinatio

[+/-]
m. sing. plur.
nom. Gallus Gallī I
gen. Gallī Gallōrum II
dat. Gallō Gallīs III
acc. Gallum Gallōs IV
abl. Gallō Gallīs VI
voc. Galle Gallī V

Dictiones derivatae

[+/-]

Translationes

[+/-]

Gallus (cognomen)

[+/-]

Formae aliae

[+/-]

Notatio

[+/-]

Fortasse idem quod gallus?

Nomen proprium

[+/-]

Gall|us, -ī masc.

  1. Quoddam cognomen Romanum.

Declinatio

[+/-]
m. sing. plur.
nom. Gallus
I
gen. Gallī
II
dat. Gallō
III
acc. Gallum
IV
abl. Gallō
VI
voc. Galle
V

Gallus (flumen)

[+/-]

Notatio

[+/-]

Cf. vocem Palaeograecam Γάλλος (Gallos)

Nomen proprium

[+/-]

Gall|us, -ī masc.

  1. Geog. flumen Phrygiae et Bithyniaeque, quod hodie Turcis Göksu vocatur.

Declinatio

[+/-]
m. sing. plur.
nom. Gallus
I
gen. Gallī
II
dat. Gallō
III
acc. Gallum
IV
abl. Gallō
VI
voc. Galle
V

Gallus (sacerdos)

[+/-]

Formae aliae

[+/-]

Nomen proprium

[+/-]

Gall|us, -ī masc.

  1. (Myth.) ēvirātus sacerdōs Cybelēs.

Declinatio

[+/-]
m. sing. plur.
nom. Gallus Gallī I
gen. Gallī Gallōrum II
dat. Gallō Gallīs III
acc. Gallum Gallōs IV
abl. Gallō Gallīs VI
voc. Galle Gallī V