Boethius

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /boˈeːtius/

(classice)

Syllabificatio phonetica: Bo·ē·thi·us — morphologica: Boethi-us

Formae aliae

Boëthius, Boetius

Nomen proprium

Boēth|ius, -iī masc.

1. Cognomen Romanum.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	Boēthius	—	I
gen.	Boēthiī Boēthī	—	II
dat.	Boēthiō	—	III
acc.	Boēthium	—	IV
abl.	Boēthiō	—	VI
voc.	Boēthī	—	V

Nomina clara

• Anicius Manlius Severinus Boethius (ca. 480-525 p.C.n.)

Translationes

Cognomen Romanum	dilatare ▼

Cognomen Romanum	collabi ▲

Anglice: Boethius (en) Bulgarice: Боеций (bg) m ‎(Boecij) Francogallice: Boèce (fr) m Germanice: Boethius (de) m Hispanice: Boecio (es) m Italice: Boezio (it) m Lusitane: Boécio (pt) m Ruthenice: Боэций (ru) m ‎(Boecij)