Antemnae

Latine

Tabula geographica ubi oppidum Antemnarum situm

Appellatio pronuntiatusque

API: /anˈtem.nae̯/

(classice)

Syllabificatio phonetica: An·tem·nae — morphologica: Antemn-ae

Nomen proprium

Antemn|ae, -arum fem.

1. √ Sabinorum oppidum antiquum in Latio prope Romam situm sub ostio Anienis et Tiberis.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	—	Antemnae	I
gen.	—	Antemnārum	II
dat.	—	Antemnīs	III
acc.	—	Antemnās	IV
abl.	—	Antemnīs	VI
voc.	—	Antemnae	V­
loc.	—	Antemnīs	L

Loci

Marcus Terentius Varro -116…-27

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (ca. 47-45 a.C.n.)

• Amnis id flumen quod circuit aliquod: nam ab ambitu amnis. Ab hoc qui circum Aternum habitant, Amiternini appellati. Ab eo qui populum candidatus circum it, ambit, et qui aliter facit, indagabili ex ambitu causam dicit. Itaque Tiberis amnis, quod ambit Martium Campum et urbem; oppidum Interamna dictum, quod inter amnis est constitutum; item Antemnae, quod ante amnis, qua Anio influit in Tiberim, quod bello male acceptum consenuit. —De lingua Latina Varronis

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• In prima regione praeterea fuere in Latio clara oppida Satricum, Pometia, Scaptia, Politorium, Tellena, Tifata, Caenina, Ficana, Crustumeria, Ameriola, Medullum, Corniculum, Saturnia ubi nunc Roma est, Antipolis quod nunc Ianiculum in parte Romae, Antemnae, Camerium, Collatia, Amitinum, Norbe, Sulmo, et cum iis carnem in monte Albano soliti accipere populi Albenses: Albani, Aesolani, Accienses, … , Velienses, Venetulani, Vitellenses. —Naturalis historia Plinii