φέρω

Graeca Antiqua

Appellatio

• /pʰérɔː/ (restituta)
• /ˈfero/

Formae aliae

• Romanizatio: pherō
• Notae Beta: FE/RW

Notatio

A lingua prisca Indoeuropaea *bher-. Vide radicem φερ.

Partes principales
praes.	φέρω
fut.	οἴσω
aor. I.	ἐνεγκα
aor. II.	ἐνεγκον
perf. I.	—
perf. II.	ἐνήνοχα
perf. med.	ἐνήνεγμαι
pass. I.	ἠνέχθην
pass. II.	—

Verbum temporale

φέρω

1. fero (ferre, tuli, latum) ||