quadratum

Quadratum

Latine

quadrātum

Notatio

Ab quadro.

Appellatio

•    

  
   /kʷadˈraː.tum/ (classice)

Nomen substantivum

quadrāt|um, -ī n

1. area quae quattuor angulos habet

Declinatio

	sing.	plur.
nom.	quadratum	quadrata
voc.	quadratum	quadrata
acc.	quadratum	quadrata
gen.	quadratī	quadratōrum
dat.	quadratō	quadratīs
abl.	quadratō	quadratīs

Loci

Carolus Fridericus Gauss 1820

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. XIX.

1. In Theoria motus corporum coelestium ostendimus, quomodo valores incognitarum maxime probabiles eruendi sint, si lex probalitiatis errorum observationum cognita sit; quum haec lex natura sua in omnibus fere casibus hypothetica maneat, theorem (sic) illam ad legem maxime plausibilem applicavimus, ubi probabilitas erroris x quantiti (sic) exponentiali e^-hhxx proportionalis supponitur, unde methodus a nobis dudum in calculis praesertim astronomicis, et nunc quidem a plerisque calculatoribus sub nomine methodi quadratorum minimorum usitata demanavit. Carolus Fridericus Gauss Theoria observationis observationum minimis erroribus obnoxiae

Translationes

Anglice

square

Germanice

Quadrat neut.