praedico

Praedico

Latine I

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio

a prae et dico I

Verbum transitivum

praedīc|ō, -ere, praedīxī, praedictum

1. rem futuram dicere.

Coniugatio

Radix praesens praedīc-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	praedīcō	praedīcimus		I.	praedīcor	praedīcimur
II.	praedīcis	praedīcitis		II.	praedīceris	praedīciminī
III.	praedīcit	praedīcunt		III.	praedīcitur	praedīcuntur
Imperativus
act.	praedīc	praedīcite		pass.	praedīcere	praedīciminī
Imperativus futurus
II.	praedīcitō	praedīcitōte		II.	praedīcitor	—
III.	praedīcitō	praedīcuntō		III.	praedīcitor	praedīcuntor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	praedīcam	praedīcāmus		I.	praedīcar	praedīcāmur
II.	praedīcās	praedīcātis		II.	praedīcāris	praedīcāminī
III.	praedīcat	praedīcant		III.	praedīcātur	praedīcantur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	praedīcēbam	praedīcēbāmus		I.	praedīcēbar	praedīcēbāmur
II.	praedīcēbās	praedīcēbātis		II.	praedīcēbāris	praedīcēbāminī
III.	praedīcēbat	praedīcēbant		III.	praedīcēbātur	praedīcēbantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	praedīcerem	praedīcerēmus		I.	praedīcerer	praedīcerēmur
II.	praedīcerēs	praedīcerētis		II.	praedīcerēris	praedīcerēminī
III.	praedīceret	praedīcerent		III.	praedīcerētur	praedīcerentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	praedīcam	praedīcēmus		I.	praedīcar	praedīcēmur
II.	praedīcēs	praedīcētis		II.	praedīcēris	praedīcēminī
III.	praedīcet	praedīcent		III.	praedīcētur	praedīcentur

Radix perfecta dīx-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	dīxī	dīximus
II.	dīxistī	dīxistis
III.	dīxit	dīxērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	dīxerim	dīxerīmus
II.	dīxerīs	dīxerītis
III.	dīxerit	dīxerint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	dīxeram	dīxerāmus
II.	dīxerās	dīxerātis
III.	dīxerat	dīxerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	dīxissem	dīxissēmus
II.	dīxissēs	dīxissētis
III.	dīxisset	dīxissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	dīxerō	dīxerimus
II.	dīxeris	dīxeritis
III.	dīxerit	dīxerint

Infinitivi act. pass. praes. praedīcere praedīcī perf. praedīxisse

Participia praes. praedīcens, -entis perf. praedictus, -a, -um fut. praedictūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. praedīcendum, -ī adiect. praedīcendus, -a, -um supina praedictum, praedictū

Dictiones derivatae

• praedictio

Translationes

Anglice

predict

Latine II

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio

a prae et dico II

Verbum transitivum

praedĭc|ō, -āre, -āvī, -ātum

1. annuntiare, palam profere.
2. magna voce aliquid dicere
3. laudare

Coniugatio

Radix praesens praedĭc-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	praedĭcō	praedĭcāmus		I.	praedĭcor	praedĭcāmur
II.	praedĭcās	praedĭcātis		II.	praedĭcāris	praedĭcāminī
III.	praedĭcat	praedĭcant		III.	praedĭcātur	praedĭcantur
Imperativus
act.	praedĭcā	praedĭcāte		pass.	praedĭcāre	praedĭcāminī
Imperativus futurus
II.	praedĭcātō	praedĭcātōte		II.	praedĭcātor	—
III.	praedĭcātō	praedĭcantō		III.	praedĭcātor	praedĭcantor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	praedĭcem	praedĭcēmus		I.	praedĭcer	praedĭcēmur
II.	praedĭcēs	praedĭcētis		II.	praedĭcēris	praedĭcēminī
III.	praedĭcet	praedĭcent		III.	praedĭcētur	praedĭcentur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	praedĭcābam	praedĭcābāmus		I.	praedĭcābar	praedĭcābāmur
II.	praedĭcābās	praedĭcābātis		II.	praedĭcābāris	praedĭcābāminī
III.	praedĭcābat	praedĭcābant		III.	praedĭcābātur	praedĭcābantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	praedĭcārem	praedĭcārēmus		I.	praedĭcārer	praedĭcārēmur
II.	praedĭcārēs	praedĭcārētis		II.	praedĭcārēris	praedĭcārēminī
III.	praedĭcāret	praedĭcārent		III.	praedĭcārētur	praedĭcārentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	praedĭcābō	praedĭcābimus		I.	praedĭcābor	praedĭcābimur
II.	praedĭcābis	praedĭcābitis		II.	praedĭcāberis	praedĭcābiminī
III.	praedĭcābit	praedĭcābunt		III.	praedĭcābitur	praedĭcābuntur

Radix perfecta praedĭcāv-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	praedĭcāvī	praedĭcāvimus
II.	praedĭcāvistī	praedĭcāvistis
III.	praedĭcāvit	praedĭcāvērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	praedĭcāverim	praedĭcāverīmus
II.	praedĭcāverīs	praedĭcāverītis
III.	praedĭcāverit	praedĭcāverint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	praedĭcāveram	praedĭcāverāmus
II.	praedĭcāverās	praedĭcāverātis
III.	praedĭcāverat	praedĭcāverant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	praedĭcāvissem	praedĭcāvissēmus
II.	praedĭcāvissēs	praedĭcāvissētis
III.	praedĭcāvisset	praedĭcāvissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	praedĭcāverō	praedĭcāverimus
II.	praedĭcāveris	praedĭcāveritis
III.	praedĭcāverit	praedĭcāverint

Infinitivi act. pass. praes. praedĭcāre praedĭcārī perf. praedĭcāvisse

Participia praes. praedĭcāns, -antis perf. praedĭcātus, -a, -um fut. praedĭcātūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. praedĭcandum, -ī adiect. praedĭcandus, -a, -um supina praedĭcātum, praedĭcātū

Dictiones derivatae

• praedicatio

Translationes

Germanice

predigen a verbo Latino praedico