dico

Dico

Latine I

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio

← Protindeuropaee *deiḱ- “monstrare”

Verbum transitivum

dīc|ō, -ere, dīxī, dictum

1. Loqui, verba facere.

Coniugatio

Radix praesens dīc-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	dīcō	dīcimus		I.	dīcor	dīcimur
II.	dīcis	dīcitis		II.	dīceris	dīciminī
III.	dīcit	dīcunt		III.	dīcitur	dīcuntur
Imperativus
act.	dīc	dīcite		pass.	dīcere	dīciminī
Imperativus futurus
II.	dīcitō	dīcitōte		II.	dīcitor	—
III.	dīcitō	dīcuntō		III.	dīcitor	dīcuntor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	dīcam	dīcāmus		I.	dīcar	dīcāmur
II.	dīcās	dīcātis		II.	dīcāris	dīcāminī
III.	dīcat	dīcant		III.	dīcātur	dīcantur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	dīcēbam	dīcēbāmus		I.	dīcēbar	dīcēbāmur
II.	dīcēbās	dīcēbātis		II.	dīcēbāris	dīcēbāminī
III.	dīcēbat	dīcēbant		III.	dīcēbātur	dīcēbantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	dīcerem	dīcerēmus		I.	dīcerer	dīcerēmur
II.	dīcerēs	dīcerētis		II.	dīcerēris	dīcerēminī
III.	dīceret	dīcerent		III.	dīcerētur	dīcerentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	dīcam	dīcēmus		I.	dīcar	dīcēmur
II.	dīcēs	dīcētis		II.	dīcēris	dīcēminī
III.	dīcet	dīcent		III.	dīcētur	dīcentur

Radix perfecta dīx-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	dīxī	dīximus
II.	dīxistī	dīxistis
III.	dīxit	dīxērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	dīxerim	dīxerīmus
II.	dīxerīs	dīxerītis
III.	dīxerit	dīxerint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	dīxeram	dīxerāmus
II.	dīxerās	dīxerātis
III.	dīxerat	dīxerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	dīxissem	dīxissēmus
II.	dīxissēs	dīxissētis
III.	dīxisset	dīxissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	dīxerō	dīxerimus
II.	dīxeris	dīxeritis
III.	dīxerit	dīxerint

Infinitivi act. pass. praes. dīcere dīcī perf. dīxisse

Participia praes. dīcens, -entis perf. dictus, -a, -um fut. dictūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. dīcendum, -ī adiect. dīcendus, -a, -um supina dictum, dictū

Dictiones derivatae

• dicto
• edico
• praedico

Antonyma

• sileo
• taceo

Translationes

Anglice

say , speak —The woman about to speak saw (her) husband, “Femina dictura (suum) virum vidit.”

Aromanice

dzîce

Croate

reći , kazati

Dacoromane

zice

Finnice

sanoa

Francogallice

dire

Germanice

sagen

Graeca Antiqua

φημί (phēmi)

Hispanice

decir Femina dictura (aliquam) suum virum vidit.

La mujer a punto de decir (algo), vió a su marido.

Lusitane

dizer

Suecice

säga , tala

Latine II

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Inscriptio Latina

Notatio

← Protindeuropaee *diḱ-

← *deiḱ- (vide supra)

Verbum transitivum

dĭc|ō, -āre, -āvī, -ātum

1. Pronuntiare.
2. Dedicare.

Coniugatio

Radix praesens dĭc-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	dĭcō	dĭcāmus		I.	dĭcor	dĭcāmur
II.	dĭcās	dĭcātis		II.	dĭcāris	dĭcāminī
III.	dĭcat	dĭcant		III.	dĭcātur	dĭcantur
Imperativus
act.	dĭcā	dĭcāte		pass.	dĭcāre	dĭcāminī
Imperativus futurus
II.	dĭcātō	dĭcātōte		II.	dĭcātor	—
III.	dĭcātō	dĭcantō		III.	dĭcātor	dĭcantor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	dĭcem	dĭcēmus		I.	dĭcer	dĭcēmur
II.	dĭcēs	dĭcētis		II.	dĭcēris	dĭcēminī
III.	dĭcet	dĭcent		III.	dĭcētur	dĭcentur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	dĭcābam	dĭcābāmus		I.	dĭcābar	dĭcābāmur
II.	dĭcābās	dĭcābātis		II.	dĭcābāris	dĭcābāminī
III.	dĭcābat	dĭcābant		III.	dĭcābātur	dĭcābantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	dĭcārem	dĭcārēmus		I.	dĭcārer	dĭcārēmur
II.	dĭcārēs	dĭcārētis		II.	dĭcārēris	dĭcārēminī
III.	dĭcāret	dĭcārent		III.	dĭcārētur	dĭcārentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	dĭcābō	dĭcābimus		I.	dĭcābor	dĭcābimur
II.	dĭcābis	dĭcābitis		II.	dĭcāberis	dĭcābiminī
III.	dĭcābit	dĭcābunt		III.	dĭcābitur	dĭcābuntur

Radix perfecta dĭcāv-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	dĭcāvī	dĭcāvimus
II.	dĭcāvistī	dĭcāvistis
III.	dĭcāvit	dĭcāvērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	dĭcāverim	dĭcāverīmus
II.	dĭcāverīs	dĭcāverītis
III.	dĭcāverit	dĭcāverint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	dĭcāveram	dĭcāverāmus
II.	dĭcāverās	dĭcāverātis
III.	dĭcāverat	dĭcāverant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	dĭcāvissem	dĭcāvissēmus
II.	dĭcāvissēs	dĭcāvissētis
III.	dĭcāvisset	dĭcāvissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	dĭcāverō	dĭcāverimus
II.	dĭcāveris	dĭcāveritis
III.	dĭcāverit	dĭcāverint

Infinitivi act. pass. praes. dĭcāre dĭcārī perf. dĭcāvisse

Participia praes. dĭcāns, -antis perf. dĭcātus, -a, -um fut. dĭcātūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. dĭcandum, -ī adiect. dĭcandus, -a, -um supina dĭcātum, dĭcātū

Dictiones derivatae

• abdico
• dedico

Translationes

Germanice

widmen