milia

Milia

Latine

Nomen substantivum

mīlia neut. plur.

1. Greges qui mille numerant.

Declinatio

nom.	mīlĭa
voc.	mīlĭa
acc.	mīlĭa
gen.	mīlĭum
dat.	mīlĭbus
abl.	mīlĭbus

Usus

• milia cum casu genetivo

Loci

Nep.

Marcellin.

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. I.

• ab oppido milia passuum decem abesse. —Cornelius Nepos

saec. IV.

• loquitur ... concinens fides, septingenta voluminum milia ... conflagrasse. —Ammianus Marcellinus