manus

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Appellatio 1.3 Nomen substantivum 1.4 Declinatio 1.5 Translationes

[+/-] Latine

[+/-] Notatio

← Protindeuropaee *man- (Watkins, 2000, 51) aut *mə-r-, *mə-n-és/*mn̥tós (Pokorny, 1959, 740–741)

Cognatae sunt vox Palaeanglica mund ‘manus’ et fortasse Palaeograeca μάρη (marē, manus).

[+/-] Appellatio

•    

  
   /ˈma.nus/ (classice)

[+/-] Nomen substantivum

măn|us, -ūs fem.

1. Pars corporis quae componitur digitis et quae comprehendit res.

   Manus manum lavat.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	mănus	mănūs
voc.	mănus	mănūs
acc.	mănum	mănūs
gen.	mănūs	mănuum
dat.	mănuī	mănibus
abl.	mănū	mănibus

[+/-] Translationes

Anglice

hand ☞^en

Bohemice

ruka fem. ☞^cs

Catalane

mà fem. ☞^ca

Francogallice

main fem. ☞^fr

Italice

mano fem. ☞^it

Germanice

Hand fem. ☞^de

Graeca Antiqua

χείρ (chīr, fem.)

Hispanice

mano fem. ☞^es

Salish Fretali

SÁLES