bonus

Bonus

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio

Bonus:

A lingua prisca Indeuropaea *dv-eno-, a radice *dev-.

Melior:

A radice Protindeuropaea *mel- “fortis.”

Optimus:

Fortasse a radice Protindeuropaea *op- “laborare” (cf. cognatum ops).

Nomen adiectivum

bŏn|us, -a, -um (comp. melior; superl. optimus; adverbum bene)

1. Qui qualitates desiderabiles possidet; haud malus.

Declinatio

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	bŏnus	bŏna	bŏnum		nom.	bŏnī	bŏnae	bŏna
voc.	bŏne	bŏna	bŏnum		voc.	bŏnī	bŏnae	bŏna
acc.	bŏnum	bŏnam	bŏnum		acc.	bŏnōs	bŏnās	bŏna
gen.	bŏnī	bŏnae	bŏnī		gen.	bŏnōrum	bŏnārum	bŏnōrum
dat.	bŏnō	bŏnae	bŏnō		dat.	bŏnīs	bŏnīs	bŏnīs
abl.	bŏnō	bŏnā	bŏnō		abl.	bŏnīs	bŏnīs	bŏnīs

m f	sing.	plur.		n	sing.	plur.
nom.	melior	meliōrēs		nom.	melius	meliōra
voc.	melior	meliōrēs		voc.	melius	meliōra
acc.	meliōrem	meliōrēs		acc.	melius	meliōra
gen.	meliōris	meliōrum		gen.	meliōris	meliōrum
dat.	meliōrī	meliōribus		dat.	meliōrī	meliōribus
abl.	meliōre	meliōribus		abl.	meliōre	meliōribus

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	optĭmus	optĭma	optĭmum		nom.	optĭmī	optĭmae	optĭma
voc.	optĭme	optĭma	optĭmum		voc.	optĭmī	optĭmae	optĭma
acc.	optĭmum	optĭmam	optĭmum		acc.	optĭmōs	optĭmās	optĭma
gen.	optĭmī	optĭmae	optĭmī		gen.	optĭmōrum	optĭmārum	optĭmōrum
dat.	optĭmō	optĭmae	optĭmō		dat.	optĭmīs	optĭmīs	optĭmīs
abl.	optĭmō	optĭmā	optĭmō		abl.	optĭmīs	optĭmīs	optĭmīs

Dictiones derivatae

• Hungarice: bónusz

Translationes

Anglice

good

Finnice

hyvä

Francogallice

bon

Germanice

gut

Islandice

góður masc. , góð fem. , gott neut.

Kyrgesse

жакшы (džakšy)

Polonice

dobry

Ruthenice

хороший (horošij)

Turcice

iyi

Lusitane

bom

Hispanice

bueno

Formae affines

bonus etiam dictio est in aliis linguis:

• Anglice: bonus
• Germanice: Bonus