ligo
E Victionario
Ligo
Index |
[+/-] Latine I
[+/-] Notatio
- ← Protindeuropaee *lig-, a radice *leig- “ligare.”
[+/-] Verbum transitivum
lĭg|ō, -āre, -āvī, -ātum
- Copulam ad res applicare.
[+/-] Coniugatio
| Radix praesens lĭg- | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Praesens indicativum | ||||||
| act. | sing. | plur. | pass. | sing. | plur. | |
| I. | lĭgō | lĭgāmus | I. | lĭgor | lĭgāmur | |
| II. | lĭgās | lĭgātis | II. | lĭgāris | lĭgāminī | |
| III. | lĭgat | lĭgant | III. | lĭgātur | lĭgāntur | |
| Imperativus | ||||||
| act. | lĭgā | lĭgāte | pass. | lĭgāre | lĭgāminī | |
| Imperativus futurus | ||||||
| II. | lĭgātō | lĭgātōte | II. | lĭgātor | — | |
| III. | lĭgātō | lĭgantō | III. | lĭgātor | lĭgantor | |
| Praesens subiunctivum | ||||||
| act. | sing. | plur. | pass. | sing. | plur. | |
| I. | lĭgem | lĭgēmus | I. | lĭger | lĭgēmur | |
| II. | lĭgēs | lĭgētis | II. | lĭgēris | lĭgēminī | |
| III. | lĭget | lĭgent | III. | lĭgētur | lĭgentur | |
| Imperfectum indicativum | ||||||
| act. | sing. | plur. | pass. | sing. | plur. | |
| I. | lĭgābam | lĭgābāmus | I. | lĭgābar | lĭgābāmur | |
| II. | lĭgābās | lĭgābātis | II. | lĭgābāris | lĭgābāminī | |
| III. | lĭgābat | lĭgābant | III. | lĭgābātur | lĭgābantur | |
| Imperfectum subiunctivum | ||||||
| act. | sing. | plur. | pass. | sing. | plur. | |
| I. | lĭgārem | lĭgārēmus | I. | lĭgārer | lĭgārēmur | |
| II. | lĭgārēs | lĭgārētis | II. | lĭgārēris | lĭgārēminī | |
| III. | lĭgāret | lĭgārent | III. | lĭgārētur | lĭgārentur | |
| Futurum indicativum | ||||||
| act. | sing. | plur. | pass. | sing. | plur. | |
| I. | lĭgābō | lĭgābimus | I. | lĭgābor | lĭgābimur | |
| II. | lĭgābis | lĭgābitis | II. | lĭgāberis | lĭgābiminī | |
| III. | lĭgābit | lĭgābunt | III. | lĭgābitur | lĭgābuntur | |
| Radix perfecta lĭgāv- | ||
|---|---|---|
| Perfectum indicativum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | lĭgāvī | lĭgāvimus |
| II. | lĭgāvistī | lĭgāvistis |
| III. | lĭgāvit | lĭgāvērunt |
| Perfectum subiunctivum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | lĭgāverim | lĭgāverīmus |
| II. | lĭgāverīs | lĭgāverītis |
| III. | lĭgāverit | lĭgāverint |
| Plusquam perfectum indicativum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | lĭgāveram | lĭgāverāmus |
| II. | lĭgāverās | lĭgāverātis |
| III. | lĭgāverāt | lĭgāverant |
| Plusquam perfectum subiunctivum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | lĭgāvissem | lĭgāvissēmus |
| II. | lĭgāvissēs | lĭgāvissētis |
| III. | lĭgāvisset | lĭgāvissent |
| Futurum perfectum | ||
| act. | sing. | plur. |
| I. | lĭgāverō | lĭgāverimus |
| II. | lĭgāveris | lĭgāveritis |
| III. | lĭgāverit | lĭgāverint |
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||
[+/-] Dictiones derivatae
[+/-] Translationes
- συνδέω (syndeō)
[+/-] Latine II
[+/-] Nomen substantivum
lĭg|ō, -ōnis m
- Instrumentum rusticum, qui in terram subigitando et sarriendo adhibetur; species asciae aut unius dentis aut bidens.
[+/-] Declinatio
| sing. | plur. | |
|---|---|---|
| nom. | lĭgō | lĭgōnēs |
| voc. | lĭgō | lĭgōnēs |
| acc. | lĭgōnem | lĭgōnēs |
| gen. | lĭgōnis | lĭgōnum |
| dat. | lĭgōnī | lĭgōnibus |
| abl. | lĭgōne | lĭgōnibus |