homo

Homo

Latine

Homines (vir et mulier).

Notatio

Ab hemo, a lingua prisca Indoeuropaea *dhǵhm-mon-, a *dheǵh- "humus". Vide radicem hem.

Appellatio

•    

  
   /ˈho.moː/ (classice)

Nomen

hŏm|ō, -ĭnis comm.

1. √ Animal mammiferum specie Homo sapiens; vir vel mulier. Specialiter:
   1. Homo ut rationalis vel moralis.
   2. (rare) Homo ut mortalis. → mortalis
   3. (maxime rare) Vir, ut oppositus mulieri. → vir
   4. (militariter, pl) Pedites, ut oppositus equites
   5. Corpus hominis mortui.
2. (informaliter) → is

Declinatio

	sing.	plur.
nom.	hŏmō	hŏmĭnēs
voc.	hŏmō	hŏmĭnēs
acc.	hŏmĭnem	hŏmĭnēs
gen.	hŏmĭnis	hŏmĭnum
dat.	hŏmĭnī	hŏmĭnibus
abl.	hŏmĭne	hŏmĭnibus

Dictiones derivatae

Collocationes

• quot homines, tot sententiae
• ut homo est, ita morem geras
• homines, dum docent, discunt
• aiunt homines plus in alieno negotio videre quam in suo
• homo nulli coloris
• homo sum; humani nihil a me alienum puto
• lupus homo homini, non homo, quom qualis sit non novit
• homo novus
• paucorum hominum esse
• inter homines esse
• hic homo
• homunculus

Translationes

Anglice human ; person , man Catalane humà masc. ; persona fem. , home Croate čovjek masc. Extrematurane ombri masc. Finnice ihminen ; (1 c.) mies ; (1 d.) jalkaväki Francogallice homme masc. Germanice Mensch masc. Graeca Antiqua ἄνθρωπος (anthrōpos, comm.)

Hispanice humano masc. ; persona fem. Iudaehispanice ombre masc. Italice umano ; uomo masc. Lusitane homem masc. Luxemburgice Mënsch masc. Salamaece ome masc. Polonice człowiek masc. Scotice man