fur

Fur

Latine

Appellatio

•    

  
   /fuːr/ (classice)

Nomen substantivum

fūr, fūris comm.

1. Qui alicuius possessionem contra leges et hoc homine inscio rapit.

Declinatio

	sing.	plur.
nom.	fūr	fūrēs
voc.	fūr	fūrēs
acc.	fūrem	fūrēs
gen.	fūris	fūrum
dat.	fūrī	fūribus
abl.	fūre	fūribus

Dictiones derivatae

• furatim
• furax
• furinus
• furor
• furtificus
• furtim
• furtivus
• furtum
• furtus
• furunculus

Translationes

Anglice

thief

Finnice

varas

Francogallice

voleur masc. , voleuse fem.

Germanice

Dieb masc. , Diebin fem.

Formae affines

fur etiam dictio est in aliis linguis:

• Anglice: fur
• Dacoromane: fur
• Francogallice: fur
• Suecice: fur