divinus

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Nomen adiectivum 1.3 Declinatio 1.4 Dictiones derivatae 1.5 Translationes

[+/-] Latine

[+/-] Notatio

← divus

[+/-] Nomen adiectivum

dīvīn|us, -a, -um

1. Divus, e dis ortus vel ad deos pertinens.

[+/-] Declinatio

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	dīvīnus	dīvīna	dīvīnum		nom.	dīvīnī	dīvīnae	dīvīna
voc.	dīvīne	dīvīna	dīvīnum		voc.	dīvīnī	dīvīnae	dīvīna
acc.	dīvīnum	dīvīnam	dīvīnum		acc.	dīvīnōs	dīvīnās	dīvīna
gen.	dīvīnī	dīvīnae	dīvīnī		gen.	dīvīnōrum	dīvīnārum	dīvīnōrum
dat.	dīvīnō	dīvīnae	dīvīnō		dat.	dīvīnīs	dīvīnīs	dīvīnīs
abl.	dīvīnō	dīvīnā	dīvīnō		abl.	dīvīnīs	dīvīnīs	dīvīnīs

[+/-] Dictiones derivatae

• divina
• divinitas
• divinitus
• divino
• divinum

[+/-] Translationes

Anglice

(divus) divine ☞^en

Francogallice

(divus) divin ☞^fr

Germanice

(divus) göttlich ☞^de