aika (fi)

E Victionario

Solum aika Finnice ab hac subpagina tractatur. Vide etiam s.v. aika.

Index 1 Finnice I 1.1 Appellatio 1.2 Formae aliae 1.3 Notatio 1.4 Nomen substantivum 1.5 Declinatio 1.6 Dictiones derivatae 2 Finnice II 2.1 Appellatio 2.2 Notatio 2.3 Adverbium 2.4 Dictiones collatae

[+/-] Finnice I

[+/-] Appellatio

• /ˈɑi.kɑ/

[+/-] Formae aliae

• † aica

[+/-] Notatio

Cognata Estonice aeg, Carelice aiga et Formula:vot aika. (Häkkinen, 2004, s.v. aika)

[+/-] Nomen substantivum

aika

1. tempus (-oris neut.) ||
   1. Spatium durationis.
   2. Duratio generaliter, sine divisionibus.

      Oi aikoja, oi tapoja. O tempora, o mores.

[+/-] Declinatio

Declinatio Finnica
	sing.	plur.
nom.	aika	ajat
gen.	ajan	aikojen † aikain
part.	aikaa	aikoja
iness.	ajassa	ajoissa
elat.	ajasta	ajoista
illat.	aikaan	aikoihin
adess.	ajalla	ajoilla
abl.	ajalta	ajoilta
allat.	ajalle	ajoille
ess.	aikana	aikoina
translat.	ajaksi	ajoiksi
instr.	—	ajoin
abess.	ajatta	ajoitta
comit.	—	aikoine-

[+/-] Dictiones derivatae

• (nomina adiectiva) aikainen, ajallinen
• (nomina substantiva composita) aikakone, aikarauta, kotiintuloaika, nukkumaanmenoaika, työaika, vapaa-aika
• (verba) aikoa, ajoittaa

[+/-] Finnice II

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

[+/-] Appellatio

• /ˈɑi.kɑ/

[+/-] Notatio

Ab nomine substantivo vel ab linguis germanicis *aiga 'habitus' ← *aigan 'habere'. (Häkkinen, 2004, s.v. aika)

[+/-] Adverbium

aika (indecl.)

1. (etiam adiectivum) admodum ||

[+/-] Dictiones collatae

Synonymum

• melko