tempus

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere
Tempus

Latine[+/-]

Qsicon inArbeit.png Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio[+/-]

A radice Protindeuropaea *temp- “tendo.” (Watkins, 2000, p. 90, Pokorny, 1959, pp. 1064–1065) Sensus indicans partem corporis fortasse proprie dicitur alteram dictionem esse. [?]

Nomen substantivum[+/-]

temp|us, -ŏris neut.

  1. Spatium durationis.
    1. Intervallum.
  2. Duratio generaliter, sine divisionibus.
  3. (praecipue pl.) Spatium, in utroque capitis latere, post oculum frontemque, super mala, et ante aurem.

Declinatio[+/-]

sing. plur.
nom. tempus tempŏra
voc. tempus tempŏra
acc. tempus tempŏra
gen. tempŏris tempŏrum
dat. tempŏrī tempŏribus
abl. tempŏre tempŏribus

Translationes[+/-]

Anglice

(duratio) time en; (pars corporis) temple en

Catalane

(duratio) temps m. ca; (pars corporis) templa f. ca

Finnice

(duratio) aika fi; (pars corporis) ohimo fi

Germanice

(duratio) Zeit f. de; (pars corporis) Schläfe f. de

Graeca Antiqua

(duratio) χρόνος (chronos, m.) grc; (pars corporis) κρόταφος (crotaphos, m.) grc

Hispanice

(duratio) tiempo m. es; (pars corporis) f. es

Batave

(duratio) tijd m. nl

Suecice

(duratio) tid c. sv