tempus

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Nomen substantivum 1.3 Declinatio 1.4 Translationes

[+/-] Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

[+/-] Notatio

A radice Protindeuropaea *temp- “tendo.” (Watkins, 2000, p. 90, Pokorny, 1959, pp. 1064–1065) Sensus indicans partem corporis fortasse proprie dicitur alteram dictionem esse. [?]

[+/-] Nomen substantivum

temp|us, -ŏris neut.

1. Spatium durationis.
   1. Intervallum.
2. Duratio generaliter, sine divisionibus.
3. (praecipue pl.) Spatium, in utroque capitis latere, post oculum frontemque, super mala, et ante aurem.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	tempus	tempŏra
voc.	tempus	tempŏra
acc.	tempus	tempŏra
gen.	tempŏris	tempŏrum
dat.	tempŏrī	tempŏribus
abl.	tempŏre	tempŏribus

[+/-] Translationes

Anglice

(duratio) time ☞^en; (pars corporis) temple ☞^en

Catalane

(duratio) temps m. ☞^ca; (pars corporis) templa f. ☞^ca

Finnice

(duratio) aika ☞^fi; (pars corporis) ohimo ☞^fi

Graeca Antiqua

(duratio) χρόνος (chronos, m.) ☞^grc; (pars corporis) κρόταφος (crotaphos, m.) ☞^grc

Hispanice

(duratio) tiempo m. ☞^es; (pars corporis) f. ☞^es

Suecice

(duratio) tid c. ☞^sv