adiutor

E Victionario

Adiutor

Index

[+/-] Latine I

Image:Qsicon_inArbeit.png Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.
DEUS ADIUTOR.
DEUS ADIUTOR.

[+/-] Notatio

Ab adiuvo.

[+/-] Nomen substantivum

ădjūt|ŏr, -ōris (m; f: adiutrix)

  1. √ Qui adiuvit.
    1. Aliqui cui officium adiuvandi est.
    2. (scaenice) Histrio secondarius protagonistae.

[+/-] Declinatio

sing. plur.
nom. ădjūtŏr ădjūtōrēs
voc. ădjūtŏr ădjūtōrēs
acc. ădjūtōrem ădjūtōrēs
gen. ădjūtōris ădjūtōrum
dat. ădjūtōrī ădjūtōribus
abl. ădjūtōre ădjūtōribus

[+/-] Latine II

[+/-] Notatio

Ab adiuto.

[+/-] Verbum deponens

ădjūt|or, -āri, -ātus sum

  1. adiuto

[+/-] Coniugatio

Radix praesens ădjūt-
Praesens indicativum
dep. sing. plur.
I. ădjūtor ădjūtāmur
II. ădjūtāris ădjūtāminī
III. ădjūtātur ădjūtāntur
Imperativus
dep. ădjūtāre ădjūtāminī
Imperativus futurus
II. ădjūtātōr
III. ădjūtātōr ădjūtantor
Praesens subiunctivum
dep. sing. plur.
I. ădjūter ădjūtēmur
II. ădjūtēris ădjūtēminī
III. ădjūtētur ădjūtentur
Imperfectum indicativum
dep. sing. plur.
I. ădjūtābar ădjūtābāmur
II. ădjūtābāris ădjūtābāminī
III. ădjūtābātur ădjūtābantur
Imperfectum subiunctivum
dep. sing. plur.
I. ădjūtārer ădjūtārēmur
II. ădjūtārēris ădjūtārēminī
III. ădjūtārētur ădjūtārentur
Futurum indicativum
dep. sing. plur.
I. ădjūtābor ădjūtābimur
II. ădjūtāberis ădjūtābiminī
III. ădjūtābitur ădjūtābuntur
Infinitivi
act. dep.
praes. ădjūtārī
perf.
Participia
praes. ădjūtans, -antis
perf. ădjūtātus, -a, -um
fut. ădjūtātūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. ădjūtandum, -ī
adiect. ădjūtandus, -a, -um
supina ădjūtātum, ădjūtātū
Instrumenta personalia