homo

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Appellatio 1.3 Nomen 1.4 Declinatio 1.5 Dictiones derivatae 1.6 Translationes

[+/-] Latine

[+/-] Notatio

Ab hemo, a lingua prisca Indoeuropaea *dhǵhm-mon-, a *dheǵh- "humus". Vide radicem hem.

[+/-] Appellatio

•    

  
   /ˈho.moː/ (classice)

[+/-] Nomen

hŏm|ō, -ĭnis comm.

1. √ Animal mammiferum specie Homo sapiens; vir vel mulier. Specialiter:
   1. Homo ut rationalis vel moralis.
   2. (rare) Homo ut mortalis. → mortalis
   3. (maxime rare) Vir, ut oppositus mulieri. → vir
   4. (militariter, pl) Pedites, ut oppositus equites
   5. Corpus hominis mortui.
2. (informaliter) → is

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	hŏmō	hŏmĭnēs
voc.	hŏmō	hŏmĭnēs
acc.	hŏmĭnem	hŏmĭnēs
gen.	hŏmĭnis	hŏmĭnum
dat.	hŏmĭnī	hŏmĭnibus
abl.	hŏmĭne	hŏmĭnibus

[+/-] Dictiones derivatae

Collocationes

• quot homines, tot sententiae
• ut homo est, ita morem geras
• homines, dum docent, discunt
• aiunt homines plus in alieno negotio videre quam in suo
• homo nulli coloris
• homo sum; humani nihil a me alienum puto
• lupus homo homini, non homo, quom qualis sit non novit
• homo novus
• paucorum hominum esse
• inter homines esse
• hic homo
• homunculus

[+/-] Translationes

Anglice

human ☞^en; person ☞^en, man ☞^en

Catalane

humà ☞^ca; persona ☞^ca, home ☞^ca

Extrematurane

ombri masc.

Finnice

√ihminen ☞^fi; (1 c.) mies ☞^fi; (1 d.) jalkaväki ☞^fi

Francogallice

homme masc. ☞^fr

Germanice

Mensch masc. ☞^de

Graeca Antiqua

ἄνθρωπος (anthrōpos, comm.)

Hispanice

humano masc. ☞^es; persona fem. ☞^es

Iudaehispanice

ombre masc. ☞^lad

Italice

umano ☞^it; uomo ☞^it

Luxemburgice

Mënsch masc. ☞^lb

Salamaece

ome masc.

Polonice

człowiek masc. ☞^pl

Scotice

man ☞^sco