Jump to content

uvas

E Victionario

Discretiva

uvas dictio est in variis linguis:

Formae affines

ūvās

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Modus flexurae originis
ūvās casus accusativus pluralis substantivi ūva

Appellatio pronuntiatusque

[+/-]
API: /ˈuːwaːs/(classice)
Syllabificatio phonetica: ū·vās — morphologica: uv-as

uvas

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Modus flexurae originis
uvas forma pluralis · genus femininum substantivi uva
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: [ˈu.β̞as](Castellane, castellano)
Syllabificatio phonetica: u·vas — morphologica: uv-as

uvas

[+/-]
Proprietates grammaticales
[+/-]
Forma Modus flexurae originis
uvas forma pluralis · genus femininum substantivi uva
Appellatio pronuntiatusque
[+/-]
API: [ˈu.vɐʃ](Lusitane)
Syllabificatio phonetica: u·vas — morphologica: uv-as

Loci

Apicius ca.
-25…+42
C. Plinius Secundus
23–79
Demetrius Cantemir
1674-1723
antiq. class. II II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

  • Labrusca quoque oenanthen fert satis dictam. quae, a Graecis ampelos agria appellata, spissis et candicantibus foliis, geniculata, rimoso cortice, fert  uvas  rubentes cocci modo, quae cutem in facie mulierum purgant et varos, coxendicum et lumborum vitiis tusae cum foliis et suco prosunt. radix decocta in aqua pota in vini Coi cyathis II umorem alvi ciet et ideo hydropicis datur. hanc potius crediderim esse quam vulgus uvam taminiam vocat. —Naturalis historia Plinii [1]

saec. IV.  (editio ultima?)

  • Accipies  uvas  de vite inlaesas, et aquam pluvialem ad tertias decoques, et mittis in vas in quo et  uvas  mittis. Vas picari et gipsari facies, et in locum frigidum ubi soli accessum non habet reponi facies et, quando volueris,  uvas  virides invenies. Et ipsam aquam pro idromelli aegris dabis. Et si in ordeo obruas, inlaesas invenies. —De re coquinaria Apicii [2]

Latinitas nova

saec. XVIII.  (1714 p.C.n.)

  • Paharnicus magnus, supremus pincerna, principi diebus festis primum vini poculum porrigit et in reliquos pincernas iurisdictionem habet. Curam gerit omnium principis vinearum, eas coli et  uvas  constituto tempore legi iubet, cunctisque totius Moldaviae vinitoribus praeest. Nemini in tota provincia suam quoque vineam legere licet, nisi ante ab ipso eius rei licentiam, quam, accepto munusculo, decima quarta septembris luce dare solet, impetraverit: qua ex re sat amplum proventum habere solet. —Descriptio Moldaviae Demetrii Cantemir [3]

Vide etiam:  → uvas (Vicicitatio)

Fontes

  1. ↑ Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber XXIII, cap. 14, [19] — uvas
  2. ↑ Apicius – De re coquinaria. (Universitas Turicensis): Liber primus. Caput XII – Uvae et diu serventur [1] — uvas
  3. ↑ Demetrius Cantemir – Descriptio Moldaviae. (Universitas Turicensis): Secunda pars – Politica. Caput VI – De baronibus Moldaviae eorumque gradibus — uvas