turris

E Victionario
Salire ad: navigationem, quaerere

Latine[+/-]

Turris

Nomen substantivum[+/-]

turr|is, -is fem.

  1. Alta domus, palatium, arx

Declinatio[+/-]

f. sing. plur.
nom. turris turrēs I
gen. turris turrium II
dat. turrī turribus III
acc. turrim turrīs
turrēs
IV
abl. turrī turribus VI
voc. turris turrēs V

Translationes[+/-]

Anglice
tower en
Batave
toren masc. nl
Catalane
torre fem. ca
Francogallice
tour fem. fr
Germanice
Turm masc. de
Hispanice
torre fem. es
Italice
torre fem. it
Lusitane
torre fem. pt
Navatlace
tlapilkoyan nah
Turcice
kule tr

Formae affines[+/-]

Latine[+/-]

Proprietates grammaticales[+/-]

  • turris — casus genitivus singularis vocis turris.
  • turris — casus vocativus singularis vocis turris.
  • turrīs — casus accusativus pluralis vocis turris.