transgredior

Latine

Notatio

← trans + gradior

Verbum deponens

transgrĕd|ĭor, -ī, transgressus sum

1. transire.

Coniugatio

Radix praesens transgred-
Praesens indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	transgredior	transgredimur
II.	transgrederis	transgrediminī
III.	transgreditur	transgrediuntur
Imperativus
dep.	transgredere	transgrediminī
Imperativus futurus
II.	transgreditor	—
III.	transgreditor	transgrediuntor
Praesens subiunctivum
dep.	sing.	plur.
I.	transgrediar	transgrediāmur
II.	transgrediāris	transgrediāminī
III.	transgrediātur	transgrediantur
Imperfectum indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	transgrediēbar	transgrediēbāmur
II.	transgrediēbāris	transgrediēbāminī
III.	transgrediēbātur	transgrediēbantur
Imperfectum subiunctivum
dep.	sing.	plur.
I.	transgrederer	transgrederēmur
II.	transgrederēris	transgrederēminī
III.	transgrederētur	transgrederentur
Futurum indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	transgrediar	transgrediēmur
II.	transgrediēris	transgrediēminī
III.	transgrediētur	transgredientur

Infinitivi act. dep. praes. — transgredī perf. — transgressus (-a, -um) esse

Participia praes. transgrediens, -ientis perf. transgressus, -a, -um fut. transgressūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. transgrediendum, -ī adiect. transgrediendus, -a, -um supina transgressum, transgressū