transgredior

E Victionario
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Notatio[+/-]

trans + gradior

Verbum deponens[+/-]

transgrĕd|ĭor, -ī, transgressus sum

  1. transire.

Coniugatio[+/-]

Radix praesens transgred-
Praesens indicativum
dep. sing. plur.
I. transgredior transgredimur
II. transgrederis transgrediminī
III. transgreditur transgrediuntur
Imperativus
dep. transgredere transgrediminī
Imperativus futurus
II. transgreditor
III. transgreditor transgrediuntor
Praesens subiunctivum
dep. sing. plur.
I. transgrediar transgrediāmur
II. transgrediāris transgrediāminī
III. transgrediātur transgrediantur
Imperfectum indicativum
dep. sing. plur.
I. transgrediēbar transgrediēbāmur
II. transgrediēbāris transgrediēbāminī
III. transgrediēbātur transgrediēbantur
Imperfectum subiunctivum
dep. sing. plur.
I. transgrederer transgrederēmur
II. transgrederēris transgrederēminī
III. transgrederētur transgrederentur
Futurum indicativum
dep. sing. plur.
I. transgrediar transgrediēmur
II. transgrediēris transgrediēminī
III. transgrediētur transgredientur
Infinitivi
act. dep.
praes. transgredī
perf. transgressus (-a, -um) esse
Participia
praes. transgrediens, -ientis
perf. transgressus, -a, -um
fut. transgressūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. transgrediendum, -ī
adiect. transgrediendus, -a, -um
supina transgressum, transgressū