revertor

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /reˈwer.tor/

(classice)

Syllabificatio phonetica: re·ver·tor — morphologica: revert-or

Formae aliae

• revortor (Archaist.)

Notatio

← Latine: re- + vertor (vertere)

Verbum deponens

revert|or, -ī, reversus sum.

1. √ Post aliquod tempus ire ad originem.

Coniugatio

Verbum finitum

Thema	Deponens
revert-	Tempus praesens			imperfectum		futurum
Persona	indicativ.	coniunct.	imperat.	indicativ.	coniunct.	indicativ.	imperat.
I. sing.	revertor	revertar		revertēbar	reverterer	revertar
II. sing.	reverteris	revertāris	revertere!	revertēbāris	reverterēris	revertēris	revertitor!
III. sing.	revertitur	revertātur		revertēbātur	reverterētur	revertētur	revertitor!
I. plur.	revertimur	revertāmur		revertēbāmur	reverterēmur	revertēmur
II. plur.	revertiminī	revertāminī	revertiminī!	revertēbāminī	reverterēminī	revertēminī	—
III. plur.	revertuntur	revertantur		revertēbantur	reverterentur	revertentur	revertuntor!

Thema	Deponens
revers-	Tempus perfectum		plusquam perfectum		futurum exactum
Persona	indicativ.	coniunct.	indicativ.	coniunct.
I. sing.	reversus, -a, -um sum	reversus, -a, -um sim	reversus, -a, -um eram	reversus, -a, -um essem	reversus, -a, -um erō
II. sing.	reversus, -a, -um es	reversus, -a, -um sīs	reversus, -a, -um erās	reversus, -a, -um essēs	reversus, -a, -um eris
III. sing.	reversus, -a, -um est	reversus, -a, -um sit	reversus, -a, -um erat	reversus, -a, -um esset	reversus, -a, -um erit
I. plur.	reversī, -ae, -a sumus	reversī, -ae, -a sīmus	reversī, -ae, -a erāmus	reversī, -ae, -a essēmus	reversī, -ae, -a erimus
II. plur.	reversī, -ae, -a estis	reversī, -ae, -a sītis	reversī, -ae, -a erātis	reversī, -ae, -a essētis	reversī, -ae, -a eritis
III. plur.	reversī, -ae, -a sunt	reversī, -ae, -a sint	reversī, -ae, -a erant	reversī, -ae, -a essent	reversī, -ae, -a erunt

Verbum infinitum

Modus	infinitivus			participium
Tempus	praesens	perfectum	futurum	praesens	perfectum	futurum
Dep.	revertī	reversum, -am, -um esse	reversūrum, -am, -um esse	revertēns	reversus, -a, -um	reversūrus, -a, -um
Gerundium		Gerundivum			Supinum
revertendī		revertendus, -a, -um			reversum	reversū

Dictiones collatae

• revertō, revertere

Composita

• cōnvertor, cōnvertī, cōnversiō
• dēvertor, dēvertī
• praevertor, praevertī

Dictiones derivatae

• reversiō
• reverticulum

Translationes

Post aliquod tempus ire ad originem	dilatare ▼

Post aliquod tempus ire ad originem	collabi ▲

Anglice: return (en), turn back (en) Germanice: sich wenden (de), umkehren (de), zurückkehren (de)

Loci

M. Tullius Cicero -106…-43

Phaedrus ca. -10…+60

Lucius Annaeus Seneca –3…+65

antiq.

class.

I

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

class.  (47 a.C.n. / 707 a.u.)

• haec ad te scribo, non ut quem tuam demere sollicitudinem sed ut cognoscam ecquid tu ad ea adferas quae me conficiunt; ad quae gener accedit et cetera quae fletu reprimor ne scribam. quin etiam Aesopi filius me ex cruciat. prorsus nihil abest quin sim miserrimus. sed ad primum  revertor  quid putes faciendum, occultene aliquo propius veniendum an mare transeundum. nam hic maneri diutius non potest. —Epistolae ad Atticum Ciceronis

saec. I.  (ca. 40 p.C.n.)

• Paucis diebus interpositis provolat,

Pecus trucidat, ipsos pastores necat,

Et cuncta vastans saevit irato impetu.

Tum sibi timentes, qui ferae pepercerant,

Damnum haud recusant, tantum pro vita rogant.

At illa: «Memini qui me saxo petierit,

Qui panem dederit: vos timere absistite;

Illis  revertor  hostis, qui me laeserunt». —Fabulae Phaedri

saec. I.

•  Revertor  ad ea fulmina quae significant quidem aliquid sed quod ad nos non pertineat, tamquam iterum eodem anno idem futurum fulmen quod factum est. Nihil significant fulmina aut id cuius notitia nos effugit, ut illa quae in vastum mare sparguntur aut in desertas solitudines; quorum significatio vel nulla est vel perit. —Naturales quaestiones Senecae

Vide etiam:  → revertor (Vicicitatio)