Jump to content

persequor

E Victionario
Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio

[+/-]

A per- + sequor.

Verbum transitivum

[+/-]

persĕqu|or, -ī, persĕcūtus vel persĕquūtus sum

  1. Sequi ut aliquid capere.

Coniugatio

[+/-]
Radix praesens persĕqu-
Praesens indicativum
dep. sing. plur.
I. persĕquor persĕquimur
II. persĕqueris persĕquiminī
III. persĕquitur persĕquuntur
Imperativus
dep. persĕquere persĕquiminī
Imperativus futurus
II. persĕquitor
III. persĕquitor persĕquuntor
Praesens subiunctivum
dep. sing. plur.
I. persĕquar persĕquāmur
II. persĕquāris persĕquāminī
III. persĕquātur persĕquantur
Imperfectum indicativum
dep. sing. plur.
I. persĕquēbar persĕquēbāmur
II. persĕquēbāris persĕquēbāminī
III. persĕquēbātur persĕquēbantur
Imperfectum subiunctivum
dep. sing. plur.
I. persĕquerer persĕquerēmur
II. persĕquerēris persĕquerēminī
III. persĕquerētur persĕquerentur
Futurum indicativum
dep. sing. plur.
I. persĕquar persĕquēmur
II. persĕquēris persĕquēminī
III. persĕquētur persĕquentur
Infinitivi
act. dep.
praes. persĕquī
perf.
Participia
praes. persĕquens, -antis
perf. persĕcutus, -a, -um
fut. persĕcutūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. persĕquendum, -ī
adiect. persĕquendus, -a, -um
supina persĕcutum, persĕcutū