persequor

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio

A per- + sequor.

Verbum transitivum

persĕqu|or, -ī, persĕcūtus vel persĕquūtus sum

1. Sequi ut aliquid capere.

Coniugatio

Radix praesens persĕqu-
Praesens indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	persĕquor	persĕquimur
II.	persĕqueris	persĕquiminī
III.	persĕquitur	persĕquuntur
Imperativus
dep.	persĕquere	persĕquiminī
Imperativus futurus
II.	persĕquitor	—
III.	persĕquitor	persĕquuntor
Praesens subiunctivum
dep.	sing.	plur.
I.	persĕquar	persĕquāmur
II.	persĕquāris	persĕquāminī
III.	persĕquātur	persĕquantur
Imperfectum indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	persĕquēbar	persĕquēbāmur
II.	persĕquēbāris	persĕquēbāminī
III.	persĕquēbātur	persĕquēbantur
Imperfectum subiunctivum
dep.	sing.	plur.
I.	persĕquerer	persĕquerēmur
II.	persĕquerēris	persĕquerēminī
III.	persĕquerētur	persĕquerentur
Futurum indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	persĕquar	persĕquēmur
II.	persĕquēris	persĕquēminī
III.	persĕquētur	persĕquentur

Infinitivi act. dep. praes. — persĕquī perf. —

Participia praes. persĕquens, -antis perf. persĕcutus, -a, -um fut. persĕcutūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. persĕquendum, -ī adiect. persĕquendus, -a, -um supina persĕcutum, persĕcutū