obduro

Latine

Notatio

← ob + duro

Verbum temporale

obdūr|ō, -āre, -āvī, -ātum

1. Manere fidelis per tribulationes.

Coniugatio

Radix praesens obdūr-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	obdūrō	obdūrāmus		I.	obdūror	obdūrāmur
II.	obdūrās	obdūrātis		II.	obdūrāris	obdūrāminī
III.	obdūrat	obdūrant		III.	obdūrātur	obdūrantur
Imperativus
act.	obdūrā	obdūrāte		pass.	obdūrāre	obdūrāminī
Imperativus futurus
II.	obdūrātō	obdūrātōte		II.	obdūrātor	—
III.	obdūrātō	obdūrantō		III.	obdūrātor	obdūrantor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	obdūrem	obdūrēmus		I.	obdūrer	obdūrēmur
II.	obdūrēs	obdūrētis		II.	obdūrēris	obdūrēminī
III.	obdūret	obdūrent		III.	obdūrētur	obdūrentur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	obdūrābam	obdūrābāmus		I.	obdūrābar	obdūrābāmur
II.	obdūrābās	obdūrābātis		II.	obdūrābāris	obdūrābāminī
III.	obdūrābat	obdūrābant		III.	obdūrābātur	obdūrābantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	obdūrārem	obdūrārēmus		I.	obdūrārer	obdūrārēmur
II.	obdūrārēs	obdūrārētis		II.	obdūrārēris	obdūrārēminī
III.	obdūrāret	obdūrārent		III.	obdūrārētur	obdūrārentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	obdūrābō	obdūrābimus		I.	obdūrābor	obdūrābimur
II.	obdūrābis	obdūrābitis		II.	obdūrāberis	obdūrābiminī
III.	obdūrābit	obdūrābunt		III.	obdūrābitur	obdūrābuntur

Radix perfecta obdūrāv-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	obdūrāvī	obdūrāvimus
II.	obdūrāvistī	obdūrāvistis
III.	obdūrāvit	obdūrāvērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	obdūrāverim	obdūrāverīmus
II.	obdūrāverīs	obdūrāverītis
III.	obdūrāverit	obdūrāverint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	obdūrāveram	obdūrāverāmus
II.	obdūrāverās	obdūrāverātis
III.	obdūrāverat	obdūrāverant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	obdūrāvissem	obdūrāvissēmus
II.	obdūrāvissēs	obdūrāvissētis
III.	obdūrāvisset	obdūrāvissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	obdūrāverō	obdūrāverimus
II.	obdūrāveris	obdūrāveritis
III.	obdūrāverit	obdūrāverint

Infinitivi act. pass. praes. obdūrāre obdūrārī perf. obdūrāvisse

Participia praes. obdūrāns, -antis perf. obdūrātus, -a, -um fut. obdūrātūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. obdūrandum, -ī adiect. obdūrandus, -a, -um supina obdūrātum, obdūrātū