metior

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Verbum deponens

meti|or, -rī, mensus

1. Mensuram facere, longitudinem, latitudinem, ponderem etc. invenire

Coniugatio

Radix praesens meti-
Praesens indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	metiior	metiīmur
II.	metiīris	metiīminī
III.	metiītur	metiiuntur
Imperativus
dep.	metiīre	metiīminī
Imperativus futurus
II.	metiītor	—
III.	metiītor	metiiuntor
Praesens subiunctivum
dep.	sing.	plur.
I.	metiiar	metiiāmur
II.	metiiāris	metiiāminī
III.	metiiātur	metiiantur
Imperfectum indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	metiiēbar	metiiēbāmur
II.	metiiēbāris	metiiēbāminī
III.	metiiēbātur	metiiēbantur
Imperfectum subiunctivum
dep.	sing.	plur.
I.	metiīrer	metiīrēmur
II.	metiīrēris	metiīrēminī
III.	metiīrētur	metiīrentur
Futurum indicativum
dep.	sing.	plur.
I.	metiiar	metiiēmur
II.	metiiēris	metiiēminī
III.	metiiētur	metiientur

Infinitivi act. dep. praes. — metiīrī perf. —

Participia praes. metiiens, -entis perf. mensus, -a, -um fut. mensūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. metiiendum, -ī adiect. metiiendus, -a, -um supina mensum, mensū