mane

Latine

Nomen substantivum

māne neut. (indecl., habet modo nom., acc. et abl. sing.)

1. Tempus matutinum, prima pars diei.

Dictiones collatae

Antonyma · contraria

• vesper

Declinatio

	sing.
nom.	māne
acc.	māne
abl.	māne

Translationes

Definitio 1	dilatare ▼

Definitio 1	collabi ▲

Anglice: morning (en) Croate: jutro (hr) Dacoromane: dimineață (ro) Finnice: aamu (fi) Francogallice: matin (fr) m Germanice: Morgen (de) m Hispanice: mañana (es) f Lusitane: manhã (pt) f Ruthenice: утро (ru) n ‎(utro) Suecice: morgon (sv) c

Latine

Adverbium

māne

1. Tempore matutino, prima parte diei.

Translationes

Definitio 1	dilatare ▼

Definitio 1	collabi ▲

Anglice: in the morning, early (en) Dacoromane: dimineața (ro) Finnice: aamulla (fi) Francogallice: matin (fr), au matin (fr) Germanice: am Morgen, frühmorgens (de) Ruthenice: утром (ru) ‎(utrom) Suecice: på morgonen

Formae affines

mane etiam dictio est in aliis linguis:

• Anglice: mane
• Danice: mane