gryllus

Latine

Gryllus

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈgryl.lus/

(classice)

Syllabificatio phonetica: gryl·lus — morphologica: gryll-us

Formae aliae

• grillus

Notatio

Cf. vocem Palaeograecam  γρύλλος  (gryllos, gryllus).

Nomen substantivum

gryll|us, -ī masc.

1. Insectum Orthopteris ordine.
2. Figura depravata.

Declinatio

m.	sing.	plur.
nom.	gryllus	gryllī	I
gen.	gryllī	gryllōrum	II
dat.	gryllō	gryllīs	III
acc.	gryllum	gryllōs	IV
abl.	gryllō	gryllīs	VI
voc.	grylle	gryllī	V

Translationes

Insectum	dilatare ▼

Insectum	collabi ▲

Anglice: cricket (en), grashopper (en) Bohemice: cvrček (cs) m Dacoromane: greier (ro) m Esperantice: grilo (eo) Germanice: Grille (de) f Graeca Antiqua: γρύλλος (grc) m ‎(grýllos) Hispanice: grillo (es) m, saltamontes (es) m Italice: grillo (it) m Iaponice: コオロギ (ja) ‎(kōrogi) Islandice: krybba (is) f Lusitane: grilo (pt) m Suecice: syrsa (sv) c

Loci

C. Plinius Secundus 23–79

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

Latinitas Romana

saec. I.  (ca. 78 p.C.n.)

• Igni sacro medetur oesypum cum pompholyge et rosaceo, ricini sanguis, vermes terreni ex aceto inliti,  gryllus  contritus in manibus, quo genere praestat, ut qui id fecerit, antequam incipiat vitium, toto ei anno non accidat – oportet autem eum ferro cum terra cavernae suae tolli –, anseris adeps, viperae caput aridum adservatum et combustum, dein ex aceto inpositum, senectus serpentium ex aqua inlita a balneo cum bitumine et sebo agnino. —Naturalis historia Plinii

Vide etiam:  → gryllus (Vicicitatio)