wojna

Polonice

Appellatio pronuntiatusque

API: /ˈvɔj.na/

Syllabificatio phonetica: woj·na — morphologica: wojn-a

Notatio

A voce Proto-Slavica *vojĭna, a voce Protindeuropaea *woiH-neH2, a *weiH- “vis, violare”. Cognata sunt Anglice gain “vincere, pecunia”, Latine vis, et Palaeograece ἴς (is, vis).

Nomen substantivum

wojn|a fem.

bellum (-i, neut.) || Dissensio (plerumque principum) duorum populorum, qui propterea arma sibi mutuo inferunt.
W czasie ostatniej wojny ten kraj został doszczętnie zniszczony.

Declinatio

	sing.	plur.
nom.	wojna	wojny
gen.	wojny	wojen
dat.	wojnie	wojnom
acc.	wojnę	wojny
ins.	wojną	wojnami
loc.	wojnie	wojnach
voc.	wojno	wojny

Dictiones collatae