nuntio

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Formae aliae

• nuncio

Notatio

A nuntius.

Verbum transitivum

nuntĭ|ō, -āre, -āvī, -ātum

1. Dicere nuntium alicui.

Coniugatio

Radix praesens nuntĭ-
Praesens indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	nuntĭō	nuntĭāmus		I.	nuntĭor	nuntĭāmur
II.	nuntĭās	nuntĭātis		II.	nuntĭāris	nuntĭāminī
III.	nuntĭat	nuntĭant		III.	nuntĭātur	nuntĭantur
Imperativus
act.	nuntĭā	nuntĭāte		pass.	nuntĭāre	nuntĭāminī
Imperativus futurus
II.	nuntĭātō	nuntĭātōte		II.	nuntĭātor	—
III.	nuntĭātō	nuntĭantō		III.	nuntĭātor	nuntĭantor
Praesens subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	nuntĭem	nuntĭēmus		I.	nuntĭer	nuntĭēmur
II.	nuntĭēs	nuntĭētis		II.	nuntĭēris	nuntĭēminī
III.	nuntĭet	nuntĭent		III.	nuntĭētur	nuntĭentur
Imperfectum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	nuntĭābam	nuntĭābāmus		I.	nuntĭābar	nuntĭābāmur
II.	nuntĭābās	nuntĭābātis		II.	nuntĭābāris	nuntĭābāminī
III.	nuntĭābat	nuntĭābant		III.	nuntĭābātur	nuntĭābantur
Imperfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	nuntĭārem	nuntĭārēmus		I.	nuntĭārer	nuntĭārēmur
II.	nuntĭārēs	nuntĭārētis		II.	nuntĭārēris	nuntĭārēminī
III.	nuntĭāret	nuntĭārent		III.	nuntĭārētur	nuntĭārentur
Futurum indicativum
act.	sing.	plur.		pass.	sing.	plur.
I.	nuntĭābō	nuntĭābimus		I.	nuntĭābor	nuntĭābimur
II.	nuntĭābis	nuntĭābitis		II.	nuntĭāberis	nuntĭābiminī
III.	nuntĭābit	nuntĭābunt		III.	nuntĭābitur	nuntĭābuntur

Radix perfecta nuntĭāv-
Perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	nuntĭāvī	nuntĭāvimus
II.	nuntĭāvistī	nuntĭāvistis
III.	nuntĭāvit	nuntĭāvērunt
Perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	nuntĭāverim	nuntĭāverīmus
II.	nuntĭāverīs	nuntĭāverītis
III.	nuntĭāverit	nuntĭāverint
Plusquam perfectum indicativum
act.	sing.	plur.
I.	nuntĭāveram	nuntĭāverāmus
II.	nuntĭāverās	nuntĭāverātis
III.	nuntĭāverat	nuntĭāverant
Plusquam perfectum subiunctivum
act.	sing.	plur.
I.	nuntĭāvissem	nuntĭāvissēmus
II.	nuntĭāvissēs	nuntĭāvissētis
III.	nuntĭāvisset	nuntĭāvissent
Futurum perfectum
act.	sing.	plur.
I.	nuntĭāverō	nuntĭāverimus
II.	nuntĭāveris	nuntĭāveritis
III.	nuntĭāverit	nuntĭāverint

Infinitivi act. pass. praes. nuntĭāre nuntĭārī perf. nuntĭāvisse

Participia praes. nuntĭāns, -antis perf. nuntĭātus, -a, -um fut. nuntĭātūrus, -a, -um

Gerundia et supina subst. nuntĭandum, -ī adiect. nuntĭandus, -a, -um supina nuntĭātum, nuntĭātū