incola

Latine

Appellatio pronuntiatusque

incola

API: /ˈinkola/

(classice)

Syllabificatio phonetica: in·co·la — morphologica: in-col-a

Notatio

← Latine: incolō.

Nomen substantivum

incŏl|a, -ae comm.

1. Qui in loco habitat.

Declinatio

c.	sing.	plur.
nom.	incola	incolae	I
gen.	incolae	incolārum	II
dat.	incolae	incolīs	III
acc.	incolam	incolās	IV
abl.	incolā	incolīs	VI
voc.	incola	incolae	V

Translationes

Qui in loco habitat

• Anglice: inhabitant (en), resident (en)

• Germanice: Bewohner (de) m, Einwohner (de) m
• Lusitane: habitante (pt) c