epiphora

Latine

Notatio

← Graeca Antiqua:  ἐπιφορά  (epiphora)

Nomen substantivum

ĕpĭphŏr|a, -ae fem.

1. (medice) Defluxio umorum, praesertim lacrimarum.
2. (rhetorice) Repetitio firma verbi verborumve in extremo sententiis vel versibus.

Declinatio

f.	sing.	plur.
nom.	ĕpĭphŏra	ĕpĭphŏrae	I
gen.	ĕpĭphŏrae	ĕpĭphŏrārum	II
dat.	ĕpĭphŏrae	ĕpĭphŏrīs	III
acc.	ĕpĭphŏram	ĕpĭphŏrās	IV
abl.	ĕpĭphŏrā	ĕpĭphŏrīs	VI
voc.	ĕpĭphŏra	ĕpĭphŏrae	V

Formae affines

epiphora etiam dictio est in aliis linguis:

• Anglice:  epiphora