declinatio

Latine

Appellatio pronuntiatusque

API: /deːkliːˈnaːtioː/

(classice)

Syllabificatio phonetica: dē·clī·nā·ti·ō — morphologica: de-clinat-io

Notatio

← Latine: dēclīnō

Nomen substantivum

dēclīnāti|ō, -ōnis fem.

1. Actus declinandi, sive actus quo quis a recta se flectit et curvatur.
2. (Gramm.) nominum inflexio per suos casus.
   1. formae declinationis: declinatio tertia
3. (Gramm.) verborum inflexio per sua tempora.

Dictiones collatae

• dēclīnābilis
• dēclīnātīvē
• dēclīnātus, dēclīnātūs
• dēclīnō, dēclīnāre

Synonyma

3. coniugātiō

Translationes

Actus declinandi

• Anglice: declination (en)
• Dacoromane: declinație (ro) f, declinațiune (ro) f
• Esperantice: deklinacio (eo)

• Germanice: Deklination (de) f, Abbiegung (de) f, Abweichung (de) f
• Polonice: deklinacja (pl) f

Nominum inflexio per suos casus

• Anglice: declension (en)
• Dacoromane: declinare (ro) f, declinație (ro) f, flexiune nominală (ro) f
• Esperantice: deklinacio (eo)

• Germanice: Deklination (de) f, Beugung (de) f
• Polonice: deklinacja (pl) f

Verborum inflexio per sua tempora

• Anglice: conjugation (en)
• Dacoromane: conjugare (ro) f, flexiune verbală (ro) f

• Germanice: Konjugation (de) f, Beugung (de) f
• Polonice: koniugacja (pl) f