admiror

E Victionario
(Redirectum de Admiror)
Jump to navigation Jump to search

Latine[+/-]

Qsicon inArbeit.png Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Notatio[+/-]

ad + miror

Verbum deponens[+/-]

ădmīr|or, -ārī, -ātus sum

  1. Mirari ad aliquem.

Coniugatio[+/-]

Radix praesens ădmīr-
Praesens indicativum
dep. sing. plur.
I. ădmīror ădmīrāmur
II. ădmīrāris ădmīrāminī
III. ădmīrātur ădmīrāntur
Imperativus
dep. ădmīrāre ădmīrāminī
Imperativus futurus
II. ădmīrātōr
III. ădmīrātōr ădmīrantor
Praesens subiunctivum
dep. sing. plur.
I. ădmīrer ădmīrēmur
II. ădmīrēris ădmīrēminī
III. ădmīrētur ădmīrentur
Imperfectum indicativum
dep. sing. plur.
I. ădmīrābar ădmīrābāmur
II. ădmīrābāris ădmīrābāminī
III. ădmīrābātur ădmīrābantur
Imperfectum subiunctivum
dep. sing. plur.
I. ădmīrārer ădmīrārēmur
II. ădmīrārēris ădmīrārēminī
III. ădmīrārētur ădmīrārentur
Futurum indicativum
dep. sing. plur.
I. ădmīrābor ădmīrābimur
II. ădmīrāberis ădmīrābiminī
III. ădmīrābitur ădmīrābuntur
Infinitivi
act. dep.
praes. ădmīrārī
perf.
Participia
praes. ădmīrans, -antis
perf. ădmīrātus, -a, -um
fut. ădmīrātūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. ădmīrandum, -ī
adiect. ădmīrandus, -a, -um
supina ădmīrātum, ădmīrātū