Quintus

Quintus

V
Cardinalis:	quinque
Ordinalis:	quintus
Adverbium:	quinquies
Distributivus:	quini
Multiplicativus:	quincuplex
Collectivus:	quinio
IV – V – VI

Latine

Notatio

Pro quinctus, a quinque; in lingua prisca Indoeuropaea *penk^v-tós.

Nomen

quīnt|us, -a, -um

1. √ Qui sequitur quartum.
2. Q⁓ (abbreviatio: Q.; f: Quinta) Praenomen viri.

Declinatio

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	quīntus	quīnta	quīntum		nom.	quīntī	quīntae	quīnta
voc.	quīnte	quīnta	quīntum		voc.	quīntī	quīntae	quīnta
acc.	quīntum	quīntam	quīntum		acc.	quīntōs	quīntās	quīnta
gen.	quīntī	quīntae	quīntī		gen.	quīntōrum	quīntārum	quīntōrum
dat.	quīntō	quīntae	quīntō		dat.	quīntīs	quīntīs	quīntīs
abl.	quīntō	quīntā	quīntō		abl.	quīntīs	quīntīs	quīntīs

Translationes

Anglice √ fifth (5th) Anglica Antiqua √ fīfta Britannice √ pempvet Catalane √ cinquè (5è) Danice √ femte (5.) Finnice √ viides (5.) Francogallice √ cinquième (5ème) Frisice √ fyfde (5e) Germanice √ fünfter (5.)

Graeca Antiqua √ πέμπτος (pemptos) Hebraice √ חמישי (ḥamiši, masc.) , חמישית (ḥamišit, fem.) Hispanice √ quinto (masc.; 5º) , quinta (fem.; 5ª) Iaponice √ 五番目 (goban-me) Italice √ quinto (masc.; 5º) , quinta (fem.; 5ª) Lusitane √ quinto (masc.; 5º) , quinta (fem.; 5ª) Ruthenice √ пятый (pjatyj; 5-ый) Suecice √ femte (5:e) Turcice √ beşinci (5.)