mortuus

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Notatio 1.2 Nomen adiectivum 1.3 Declinatio 1.4 Translationes 2 Formae affines

[+/-] Latine

[+/-] Notatio

← morior

[+/-] Nomen adiectivum

mortŭ|us, -a, -um

1. Non iam vivens.

[+/-] Declinatio

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	mortŭus	mortŭa	mortŭum		nom.	mortŭī	mortŭae	mortŭa
voc.	mortŭe	mortŭa	mortŭum		voc.	mortŭī	mortŭae	mortŭa
acc.	mortŭum	mortŭam	mortŭum		acc.	mortŭōs	mortŭās	mortŭa
gen.	mortŭī	mortŭae	mortŭī		gen.	mortŭōrum	mortŭārum	mortŭōrum
dat.	mortŭō	mortŭae	mortŭō		dat.	mortŭīs	mortŭīs	mortŭīs
abl.	mortŭō	mortŭā	mortŭō		abl.	mortŭīs	mortŭīs	mortŭīs

[+/-] Translationes

Anglice

dead ☞^en

Finnice

kuollut ☞^fi

Francogallice

mort ☞^fr

Germanice

tot ☞^de

Suecice

död ☞^sv

[+/-] Formae affines

• Latine: mortŭus - part. perf. verbi mori