maritus

Maritus

Familia
	m		f
F	pater	M	mater
S	filius	D	filia
H	maritus	W	uxor
B	frater	Z	soror
PF	avus	PM	avia
CS	nepos	CD	neptis
FB	patruus	FZ	amita
MB	avunculus	MZ	matertera
FBS	patruelis	FBD	patruelis
FZS	amitinus	FZD	amitina
MBS	matruelis	MBD	matruelis
MZS	consobrinus	MZD	consobrina
Cognationes
Recensere

Latine

Haec dictio adhuc stipula est. Amplificando eam adiuvabis Victionarium meliorari.

Nomen adiectivum

mărīt|us, -a, -um

1. Qui ad nuptias pertinet.
2. (subst., m.) Coniunx; vir.

Declinatio

sg.	m	f	n		pl.	m	f	n
nom.	mărītus	mărīta	mărītum		nom.	mărītī	mărītae	mărīta
voc.	mărīte	mărīta	mărītum		voc.	mărītī	mărītae	mărīta
acc.	mărītum	mărītam	mărītum		acc.	mărītōs	mărītās	mărīta
gen.	mărītī	mărītae	mărītī		gen.	mărītōrum	mărītārum	mărītōrum
dat.	mărītō	mărītae	mărītō		dat.	mărītīs	mărītīs	mărītīs
abl.	mărītō	mărītā	mărītō		abl.	mărītīs	mărītīs	mărītīs

Translationes

Anglice

subst. husband m

Bohemice

subst. manžel m.

Catalane

subst. marit m

Croate

subst. muž m.

Finnice

subst. mies , aviomies

Germanice

subst. Ehemann m

Graeca Antiqua

subst. ἀνήρ (anēr, m.)

Hispanice

subst. marido m , esposo m

Lusitane

subst. √ marido m , √ esposo m

Ruthenice

subst. муж m

Francogallice

subst. mari m