instruo

E Victionario

Instruo

Index

[+/-] Latine

[+/-] Notatio

in + struo

[+/-] Verbum temporale

instrŭ|ō, -ĕre, -xī, -ctum

  1. In aliquid struere.
  2. Parare.

[+/-] Coniugatio

Radix praesens instrŭ-
Praesens indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. instrŭō instrŭimus I. instrŭor instrŭimur
II. instrŭis instrŭitis II. instrŭeris instrŭiminī
III. instrŭit instrŭunt III. instrŭitur instrŭuntur
Imperativus
act. instrŭe instrŭite pass. instrŭere instrŭiminī
Imperativus futurus
II. instrŭitō instrŭitōte II. instrŭitor
III. instrŭitō instrŭuntō III. instrŭitor instrŭuntor
Praesens subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. instrŭam instrŭāmus I. instrŭar instrŭāmur
II. instrŭās instrŭātis II. instrŭāris instrŭāminī
III. instrŭat instrŭant III. instrŭātur instrŭantur
Imperfectum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. instrŭēbam instrŭēbāmus I. instrŭēbar instrŭēbāmur
II. instrŭēbās instrŭēbātis II. instrŭēbāris instrŭēbāminī
III. instrŭēbat instrŭēbant III. instrŭēbātur instrŭēbantur
Imperfectum subiunctivum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. instrŭerem instrŭerēmus I. instrŭerer instrŭerēmur
II. instrŭerēs instrŭerētis II. instrŭerēris instrŭerēminī
III. instrŭeret instrŭerent III. instrŭerētur instrŭerentur
Futurum indicativum
act. sing. plur. pass. sing. plur.
I. instrŭam instrŭēmus I. instrŭar instrŭēmur
II. instrŭēs instrŭētis II. instrŭēris instrŭēminī
III. instrŭet instrŭent III. instrŭētur instrŭentur
Radix perfecta instrux-
Perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. instruxī instruximus
II. instruxistī instruxistis
III. instruxit instruxērunt
Perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. instruxerim instruxerīmus
II. instruxerīs instruxerītis
III. instruxerit instruxerint
Plusquam perfectum indicativum
act. sing. plur.
I. instruxeram instruxerāmus
II. instruxerās instruxerātis
III. instruxerāt instruxerant
Plusquam perfectum subiunctivum
act. sing. plur.
I. instruxissem instruxissēmus
II. instruxissēs instruxissētis
III. instruxisset instruxissent
Futurum perfectum
act. sing. plur.
I. instruxerō instruxerimus
II. instruxeris instruxeritis
III. instruxerit instruxerint
Infinitivi
act. pass.
praes. instrŭere instrŭī
perf. instruxisse
Participia
praes. instrŭēns, -entis
perf. instructus, -a, -um
fut. instructūrus, -a, -um
Gerundia et supina
subst. instrŭendum, -ī
adiect. instrŭendus, -a, -um
supina instructum, instructū