dens

E Victionario

Index 1 Latine 1.1 Appellatio 1.2 Notatio 1.3 Nomen substantivum 1.4 Declinatio 1.5 Dictiones derivatae 1.6 Translationes

[+/-] Latine

[+/-] Appellatio

dens, dentis

•    

  
   /deːns ˈdentis/ (classice)
•  /denz ˈdentis/ (ecclesiastice)

[+/-] Notatio

← Protindeuropaee *H₁dent-

[+/-] Nomen substantivum

dēns, dentis masc.

1. Ossea pars corporis quae in maxilla fertur, ad cibum masticandum adhibita.

[+/-] Declinatio

	sing.	plur.
nom.	dēns	dentēs
voc.	dēns	dentēs
acc.	dentem dentim	dentēs dentīs
gen.	dentis	dentium
dat.	dentī	dentibus
abl.	dente dentī	dentibus

[+/-] Dictiones derivatae

• Hispanice: diente

[+/-] Translationes

Anglice

tooth ☞^en

Dacoromane

dinte m ☞^ro

Finnice

hammas ☞^fi

Germanice

Zahn m ☞^de

Graeca Antiqua

ὀδούς (odūs, masc.)

Hispanice

diente masc. ☞^es

Ruthenice

зуб masc. ☞^ru