bos

Bos

Latine

Bos

Notatio

A lingua prisca Indoeuropaea *g^vōv-.

Appellatio

•    

  
   /boːs/ (classice)

Nomen substantivum

bōs, bovis comm. vel masc.

1. taurus aut vacca, animal mammiferum specie Bos taurus

Declinatio

	sing.	plur.
nom. voc.	bōs	bovēs
acc.	bovem	bovēs
gen.	bovis	boum bovum
dat.	bovī	bōbus būbus
abl.	bove	bōbus būbus

• Forma bovibus non classica est.

Translationes

Anglice

cow comm. vel fem. ; bull masc.

Germanice

Rind neut.

Graeca Antiqua

βοῦς

Hispanice

vaca fem.

Iaponice

牛 (ushi)

Italice

bovino masc.

Neograece

βόδι neut.

Dacoromane

bou m , vacă f

Scotice

cou comm. vel fem. , bull masc.