amicus

Amicus

Latine

Formae aliae

• amecus (prisce)

Notatio

← amo + -icus

Nomen

amīc|us, -a, -um

1. amans
2. -us, -ī m — vir amans vel socius

Declinatio

	sing.	plur.
nom.	amīcus	amīcī
voc.	amīce	amīcī
acc.	amīcum	amīcōs
gen.	amīcī	amīcōrum
dat.	amīcō	amīcīs
abl.	amīcō	amīcīs

Translationes

Anglica Antiqua (substantivus) freond Anglice (adiectivus) friendly ;(substantivus) friend Bohemice (adiectivus) přátelský , kamarádský ; (substantivus) přítel masc. , kamarád masc. Dacoromane amic m , amică fem. Danice (substantivus) ven Francogallice (substantivus) ami masc. Germanice (substantivus) Freund masc.

Hispanice (adiectivus) simpático , amable ; (substantivus) amigo Iaponice (substantivus) 友達 (tomodachi) Islandice vinur Italice (substantivus) amico masc. Ruthenice (substantivus) друг (drug, masc.) , (adiectivus) дружественный Slovenice (substantivus) prijatelj masc. Swahili (substantivus) rafiki